Getest: Lacroix Touch of taste

Enkele weken geleden kreeg ik van The Insiders een pakket vloeibare fonds van Lacroix. “Touch of taste” is de naam van het nieuwe gamma. Het bestaat in 3 smaken: gevogelte, kalf en groenten. Door een werkreis en een te drukke agenda heb ik pas deze week tijd gehad om het product eens uit te testen.

Touch of taste fonds

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het eerste wat opviel, is de opvallende vormgeving. Ik hou wel van die felle kleurtjes. Het zorgt er ook voor dat je de juiste smaak gemakkelijk terugvindt in de keukenkast.

Het grootste voordeel van dit product is dat je het perfect kunt doseren. Om bouillon of fond te maken, gebruik je 1,5 eetlepel per 500 ml vocht (water of melk of…). Geen geknoei meer met kwartjes van bouillonblokjes dus. Een ander voordeel is de hoge concentratie van het product. Doordat je er zo weinig van gebruikt, kost het geen calorieën (gemiddeld ongeveer 50 calorieën per 100 ml).

Maar het belangrijkste is natuurlijk de smaak. De groentevariant heb ik uitgeprobeerd in de wortelsoep. Ik was nieuwsgierig want ik ben heel tevreden van de groentebouillon die ik nu gebruik. De smaak van de groentefond is heel intens. De groenten smaken goed door. Maar ik vond het in vergelijking met mijn gewone bouillon een beetje te zout.

Vandaag heb ik dan de kalfsvariant getest met een klassieker uit grootmoeders keuken: kalfsblanquette. Natuurlijk in een gezondere versie dan de klassieke: met meer groenten, lichte room en minder vette gehaktballetjes. Ik vond het alvast heel smakelijk en de proevers ook. De vleessmaak van de Touch of Taste kalf komt goed uit, maar ik vond het weer aan de zoute kant. Misschien een tip om het product nog wat te verbeteren?

Voor de kalfsblanquette heb ik de klassieke methode wat aangepast: door het vlees te koken ipv te bakken spaar je vetstoffen uit en bovendien krijg je zo al een soort vleesbouillon. Een winwinsituatie dus. Alleen de paddenstoelen heb ik gebakken want gekookte paddenstoelen zeggen mij niets. Hou er rekening mee dat het vlees al snel anderhalf tot twee uur moet koken voor het zacht is. Dit is dus geen recept dat je snelsnel kunt klaarmaken, maar eerder iets voor een luie zondagvoormiddag.

kalfsblanquette Lees verder

Advertentie

Pannenkoekjes met snijbiet

Door een gelukkig toeval kreeg ik een zak verse moestuinsnijbiet. Snijbiet is een bladgroente die niet sexy is. Je zult ze zelden zien liggen in de groenterekken van de supermarkt of zelfs in de groentewinkel. Toch is het een veelzijdige groente, waarvan de smaak vergelijkbaar is met spinazie. Een recept vinden met dit ingrediënt was een uitdaging. Maar via pinterest vond ik een leuk recept voor gevulde pannenkoekjes met snijbiet en kaas. Het is snel klaar, haalbaar voor elke kok en een topper voor wie graag pannenkoeken bakt. En ze zien er zeer elegant uit, dus ideaal om te serveren op een feestje. Pannenkoekjes met snijbiet Lees verder

Rundshamburger met tomatensalsa

Het is hier eventjes stil geweest door een lange slaatjesperiode tijdens de hittegolf. Maar vandaag vliegen we er weer in met een echte fastfoodklassieker: hamburgers met tomatensalsa. Om het licht te houden, heb ik rundsgehakt gebruikt. Rundshamburgers kunnen droog zijn. Maar niet als je ze dik genoeg maakt, niet te lang bakt en combineert met de sappige tomatensalsa.

Rundshamburger met tomatensalsa

Lees verder

Fris slaatje met mozzarella en perzik

Bij deze zwoele temperaturen eet ik liever een vullend slaatje dan een warme maaltijd. Alleen al het idee dat ik het binnen nog wat warmer maak door het fornuis aan te zetten… Nee, dan liever iets fris. De combinatie van perziken, mozzarella en gerookte hesp in dit recept klinkt misschien een beetje raar, maar het geeft een smaakexplosie in je mond.

 

Slaatje met perzik en mozzarella Lees verder

Bosbessenmuffins met limoen

Ik sta al jaren bekend als een muffinqueen. Van muffins maken word ik altijd een beetje happy. Ze zijn snel klaar, veel lichter dan klassieke cakes en je verwerkt er al je rijp fruit in. Mijn favoriete muffins zijn die met bosbessen. En dan bedoel ik niet dat zompige reuzengebak waar met moeite twee bessen in zitten, dat je in de rekken van bakkerij- en koffieketens vindt. Nee, de bosbessen moeten de hoofdrol spelen. Dat verdienen ze, met hun smaak en dieppaarse kleur. Op Pinterest vond ik een lichte variant van bosbessenmuffins, met karnemelk, een vleugje citroen en veel bosbessen. Ik heb de citroen vervangen door limoen omdat limoenen aromatischer zijn. En maar 3 ProPoints per stuk, da’s mooi meegenomen. Bosbessenmuffins met limoen Lees verder

Homemade aardappelchips

Hebben jullie ook zin in krokante aardappelchips om het weekend te beginnen? Dan zijn jullie hier aan het juiste adres. Laat ons eerlijk zijn: chips uit de supermarkt kosten gigantisch veel punten. Als je daarvan je zin wilt eten, kan je beter voor de rest van de week niet te veel meer snoepen. En lightchips missen vaak de krokante beet van echte chips. Chips kan je gemakkelijk zelf maken. Het enige wat je nodig hebt, zijn aardappelen, een mandoline, een bord, een microgolfoven, een olijfoliespray en kruiden. En wat geduld. Deze chips zijn zeer crunchy, je kruidt ze zelf zoals je wilt en ze kosten bijna geen calorieën of punten. Waarop wacht je nog om het ook eens te proberen? Aardappelchips in de microgolfoven Lees verder

Aardbeienmeringue

Na een korte fotoshoot voor de fotografieles, zocht ik een snel en makkelijk aardbeiendessertje. Ik kwam al snel bij aardbeienmeringue uit. Op zoek naar een licht dessert heb ik geëxperimenteerd met eiwitten en zoetstoffen. Maar dat gaf een ingezakte eiwitpannenkoek en geen krokant en smeuïg meringuelaagje. Suiker is dus een must voor een stevige meringue.

Probeer dit heerlijke recept zeker eens uit. Warme aardbeien samen met een zachte meringuelaag en een krokant korstje. Veel beter kan een dessert niet worden, toch?

Aardbeienmeringue

  Lees verder

Gnocchi van tarwegriesmeel met tomatensaus

Toen ik vorige week in een boekenwinkel rondsnuisterde, zag ik een nieuw kookboek van Weight Watchers: Onmisbare klassiekers uit verschillende wereldkeukens. Het is een dun, goedkoop (12,99 euro) kookboekje uit een reeks van vier. De vormgeving van het boekje is prachtig en het water komt je in de mond als je sommige foto’s ziet. Minpunt is dat de achtergrond soms te donker is, waardoor je de tekst niet goed kunt lezen.

De recepten zijn heel gevarieerd en komen uit verschillende keukens: van bouillabaisse tot paella of wafels. Je kan soms wel merken dat het boek eerder op Nederland is gericht (zo is er een recept voor “muffins met chocodrops”, de Nederlandse variant van Callets). Uiteindelijk wordt een kookboek getest in de keuken en ik heb er voor jullie een lekker recept uitgepikt: gnocchi met tomaat. Ik heb het recept tot hoofdgerecht gepromoveerd en enkele kruiden toegevoegd want het was voor mij veel te flets. De gnocchi met de hand rollen is een vuil werkje, maar het is de moeite waard: ze smaken verrukkelijk.

Gnocchi met tomatensaus

Lees verder